Od 27 września 2026 r. w Unii Europejskiej ogólne twierdzenie środowiskowe — „ekologiczny”, „przyjazny dla środowiska”, „zielony”, „naturalny”, „neutralny klimatycznie” — bez wykazanej, uznanej doskonałej efektywności środowiskowej jest nieuczciwą praktyką handlową. Tak stanowi dyrektywa (UE) 2024/825, która zmienia dyrektywę o nieuczciwych praktykach handlowych i dyrektywę o prawach konsumentów. Nie trzeba udowadniać, że klient został wprowadzony w błąd; wystarczy, że twierdzenie jest na liście zakazanych.
W Polsce termin jest inny. Ustawa wdrażająca dyrektywę (nowelizacja ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym i ustawy o prawach konsumenta) przeszła przez Sejm 4 września 2026 r. i przez Senat 24 września bez poprawek, ale z poprawką sejmową przesuwającą stosowanie nowych zakazów o rok — na 27 września 2027 r. — żeby dało się wyprzedać towar w opakowaniach już wydrukowanych. W chwili publikacji ustawa czeka na podpis Prezydenta. Dwie rzeczy z tego wynikają. Po pierwsze, odbiorcy w Niemczech, Francji czy Czechach stosują dyrektywę od 27 września 2026 r. i już dziś przenoszą jej wymagania na polskich dostawców — data w Dzienniku Ustaw ich nie interesuje. Po drugie, ogólna klauzula o wprowadzaniu w błąd obowiązuje w Polsce od 2007 r. i Prezes UOKiK od 2025 r. stawia na jej podstawie zarzuty za „eko” bez pokrycia. Rok odroczenia dotyczy czarnej listy, nie samego zakazu oszukiwania.
Każdego, kto pisze cokolwiek o środowisku na wyrobie, opakowaniu, w karcie technicznej albo na stronie skierowanej do konsumentów. Producent farby „eko”, tynku „naturalnego”, worka „biodegradowalnego”, folii „z recyklingu”, desek „z lasów zrównoważonych”. Dyrektywa dotyczy relacji z konsumentem, ale kontrahenci B2B już dziś przenoszą jej wymagania na dostawców, bo to oni odpowiadają za etykietę produktu końcowego.
Cztery rzeczy, które dyrektywa zakazuje wprost
Ogólne twierdzenia bez dowodu
„Eko”, „przyjazny środowisku”, „zielony”, „naturalny”, „odpowiedzialny ekologicznie” — dopuszczalne tylko, gdy przedsiębiorca wykaże uznaną doskonałą efektywność środowiskową istotną dla tego twierdzenia (np. EU Ecolabel, klasa A w uznanym systemie).
Własne oznakowania zrównoważonego rozwoju
Znaczek „eko” wymyślony przez dział marketingu jest zakazany. Oznakowanie musi opierać się na systemie certyfikacji z udziałem strony trzeciej albo być ustanowione przez organ publiczny.
Neutralność klimatyczna z kompensacji
„Produkt neutralny klimatycznie” oparty na zakupie kredytów węglowych, a nie na rzeczywistej redukcji emisji w cyklu życia produktu.
Twierdzenie o całym produkcie, gdy dotyczy części
Opakowanie „z recyklingu”, gdy tylko jedna warstwa laminatu zawiera recyklat; „bez substancji szkodliwych”, gdy sprawdzono jedną grupę substancji.
Deklaracja → dowód: tabela dla wyrobów budowlanych i opakowań
Dyrektywa nie mówi, jaki dowód jest wystarczający. Mówi, że twierdzenie ma być jasne, konkretne i weryfikowalne. W praktyce oznacza to: mierzalna cecha, metoda, wynik i dokument, który da się pokazać. Poniżej twierdzenia, które najczęściej widzimy na etykietach naszych klientów, i co za nimi musi stać.
| Twierdzenie na etykiecie | Co musi za nim stać | Ocena |
|---|---|---|
| „ekologiczny”, „eko”, „przyjazny środowisku” | uznana doskonała efektywność środowiskowa: EU Ecolabel, krajowy znak ekologiczny przyznany przez uprawnioną jednostkę | usuń, jeśli nie masz certyfikatu z systemu uznanego; zastąp konkretem |
| „naturalny”, „z naturalnych surowców” | skład z udziałem % surowców naturalnych, definicja, co uznano za naturalne; bez sugerowania, że naturalny = nieszkodliwy | dopuszczalne jako konkret („95% surowców mineralnych”), zakazane jako ogólnik |
| „biodegradowalny”, „kompostowalny” | badanie i certyfikat wg EN 13432 (opakowania) lub EN 14995 (tworzywa), z podaniem warunków (przemysłowo / domowo) | bez certyfikatu — zakazane; dla opakowań PPWR wymaga dodatkowo zgodności z art. 9 |
| „nadaje się do recyklingu”, „recyklowalny” | dla opakowań: klasa recyklowalności wg PPWR (art. 6, kryteria w aktach wykonawczych); dla wyrobów: istniejący strumień zbiórki i przetwarzania w Polsce | ostrożnie — dowód musi dotyczyć rzeczywistej możliwości recyklingu, nie teoretycznej |
| „zawiera X% recyklatu” | deklaracja dostawcy surowca z bilansem masowym albo certyfikat (np. EuCertPlast, RecyClass, ISCC PLUS) + zapisy własne | dopuszczalne z dokumentem; % dotyczy tego, co napisano (całość vs warstwa) |
| „bez metali ciężkich”, „bez substancji szkodliwych” | sprawozdanie z badania wskazanych substancji z metodą i granicą oznaczalności; twierdzenie ograniczone do tego, co zbadano | zamiast „bez” — „zawartość Pb, Cd, Hg, Cr(VI) poniżej 1% limitu z art. 5 PPWR (badanie z dn. …)” |
| „niskoemisyjny”, „bez LZO”, „zdrowy dla wnętrz” | badanie emisji LZO wg PN-EN 16516 / klasa wg systemu (np. francuska klasa A+, Blauer Engel), dla farb — zawartość LZO wg dyrektywy 2004/42/WE | z wynikiem — tak; „zdrowy” — usuń, to twierdzenie bez definicji |
| „neutralny klimatycznie”, „zero emisji” | rzeczywista redukcja w cyklu życia (EPD wg EN 15804, LCA), nie kompensacja | praktycznie niedostępne dla pojedynczego wyrobu budowlanego; usuń |
| „drewno z legalnych/zrównoważonych źródeł” | FSC / PEFC z numerem certyfikatu albo dokumenty należytej staranności EUDR | dopuszczalne z certyfikatem; samo „legalne” to wymóg prawa, nie zaleta |
Jak to się łączy z CPR i PPWR
Dla wyrobów budowlanych nowe rozporządzenie 2024/3110 wprowadza deklarowanie właściwości środowiskowych — od śladu węglowego po pełen zestaw wskaźników — w deklaracji właściwości użytkowych i zgodności, na podstawie zharmonizowanych metod. To będzie właściwe miejsce dla twierdzeń środowiskowych o wyrobie: liczba w deklaracji zamiast przymiotnika na etykiecie. Dla opakowań PPWR wprost zakazuje oznaczeń wprowadzających w błąd co do zrównoważoności opakowania i przewiduje zharmonizowane etykiety składu materiałowego od 2028 r. Twierdzenie, które nie mieści się w żadnym z tych systemów, jest ryzykiem bez korzyści — w eksporcie od 27 września 2026 r., w Polsce najpóźniej od 27 września 2027 r.
Zamiast przymiotnika — liczba, metoda i data. „Ekologiczny tynk” → „tynk wapienny, 92% surowców mineralnych, emisja LZO poniżej granicy oznaczalności (PN-EN 16516, badanie 03/2026)”. Takie zdanie jest dłuższe, ale nie da się go zakwestionować, a w przetargu i w rozmowie z odbiorcą znaczy więcej niż listek.
Co robimy
Dwie rzeczy, w tej kolejności. Najpierw przegląd etykiety, karty technicznej i strony: wypisujemy każde twierdzenie środowiskowe i przypisujemy mu dowód, który macie, dowód, którego brakuje, albo rekomendację usunięcia. Potem badania tam, gdzie twierdzenie da się utrzymać po zmierzeniu: metale ciężkie, emisja LZO, skład, udział recyklatu na podstawie dokumentów dostawców. Wynik: pisemna opinia o zasadności każdej deklaracji z odniesieniem do przepisu, do pokazania kontrahentowi albo — w razie sporu — organowi.
etykieta, karta techniczna, strona; tabela twierdzenie → dowód → rekomendacja; badania wyceniane osobno tylko tam, gdzie mają sens
zależnie od liczby wyrobów
Deklaracje środowiskowe — zapytanie
oferty@unilabcb.pl • +48 502 500 391
Prosimy o zdjęcie etykiety lub link do karty wyrobu. Wskażemy, które sformułowania wymagają dowodu, a które lepiej zmienić przy najbliższym dodruku etykiet.
- Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/825 z 28.02.2024 r. w sprawie wzmocnienia pozycji konsumentów w procesie transformacji ekologicznej (zmiana dyrektyw 2005/29/WE i 2011/83/UE); stosowanie od 27.09.2026 r.
- Dyrektywa 2005/29/WE o nieuczciwych praktykach handlowych — załącznik I (czarna lista praktyk) w brzmieniu po zmianie
- Ustawa z 23.08.2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym — nowelizacja wdrażająca dyrektywę 2024/825 uchwalona przez Sejm 4.09.2026 r., przyjęta przez Senat 24.09.2026 r. bez poprawek; stosowanie nowych zakazów od 27.09.2027 r.; w chwili publikacji oczekuje na podpis Prezydenta
- Rozporządzenie (UE) 2025/40 (PPWR) — art. 6 (recyklowalność), art. 9 (kompostowalność), art. 12 (etykietowanie); zakaz oznaczeń wprowadzających w błąd
- Rozporządzenie (UE) 2024/3110 (CPR) — deklarowanie właściwości środowiskowych wyrobów budowlanych
- PN-EN 13432, PN-EN 14995 — kompostowalność; PN-EN 16516 — emisja LZO z wyrobów budowlanych; PN-EN 15804 — deklaracje środowiskowe wyrobów budowlanych (EPD); dyrektywa 2004/42/WE — LZO w farbach i lakierach
- Osobny projekt tzw. dyrektywy o twierdzeniach ekologicznych (Green Claims) nie jest w mocy; niniejszy artykuł dotyczy wyłącznie dyrektywy 2024/825.